Annelerin anlam içeren cümleleri

Annelerin anlam içeren cümleleri

Annelerin anlam içeren cümleleri

Annelerin söylendiği anda beyin yakan, yıllar sonra yüzümüzü gülümseten sözlerini hatırlayalım mı?

Telefonu şimdi kapattık annemle. Aynı şehirde olmamanın getirdiği koşullarla haliyle konu ne olursa olsun yüz yüze konuşmak mümkün olmuyor. Hal böyle olunca da bazı konuşmaların gerilimi de yüksek olabiliyor.

Telefon çaldığında aslında bir şeyler yazıyordum, sizinle paylaşmak için. Ama orta gerilimli bir konuşmanın sonunda annem o can alıcı cümlesini kurdu: “Kime çektin böyle bilmem ki!”

Telefonu kapattım, koltuğumda arkama yaslandım ve yazdığım şeye ara verip bu cümlelere koyuldum. Çünkü annemin söylediği, annelerimizin söyledikleri bunlarla sınırlı değil.

Hatırlayalım; çocukluğumuzu ve şu anımızın getirdiklerini birlikte analım istedim.

O zaman sonuçta bir gün hepimizin bu cümleleri kullanmaya mahkum olacak birer anne adayı olduğunu düşünerek, tüm annelere öpücüklerimle başlıyorum…

İşte o cümleler…

– Kime çektin böyle bilmem ki!

– Hep babanın tarafını tut sen zaten!

– Ah Allah’ım benim günahım neydi de…

– Kanser ettiniz beni!

– Öleyim de kurtulun!

– Seni alan üç gün sonra geri getirir!

– Sonra ben deyince suç olur!

– Yaptığın banaysa öğrendiğin kendine!

– Sen benim gözümde hala çocuksun!

– Sen dururken ben mi gideyim ekmek almaya?

– Ah ah seni 9 ay karnımda boşuna mı taşıdım ben?

– Senin çocuklarında sana aynısını yapsın inşallah!

– Bütün gün evdesin, kalkıp bir işin ucundan tutsan ölür müsün?

– Bak ablana / abine doktor vs oldu kendi parasını kazanıyor. Sen anca benden para iste! Bir adam olamadın!

– Bak Cevriye Teyze’nin kızına / oğluna…

– Nereye koyduysan oradadır!

– Nerede kaldın kızım / oğlum; insanın aklına bin bir türlü şey geliyor!

– Ah, ben böyle miydim gençken!

– Kafanı bunlara yorduğun kadar derslerine çalışsaydın profesör olmuştun şimdiye!

– Sus cevap verme anneye!

– Vitamini kabuğunda onun!

– Allah sana da senin gibi evlat versin de göreyim seni!

– O tabak bitecek!

– Bir daha dokunmam odana, yaşa sen öyle pisliğinin içinde!

– Akşam gelince babana da söylersin bunları!

– Saat kaç oldu neredesin? Sokak çocuğu musun sen?

– Sen bu gidişle evde kalırsın!

– Bir kere de “Peki anneciğim” de!

– Kimin çocuğuna gülüp kınadıysam başıma geldi!

– Tamam kızım / oğlum, sana da iyilik yaramıyor zaten!

– Anne olunca anlarsın!

En sevdiğim

Bir de en sevdiğim var: “Bana anne deme!” İşte bu cümle, çok şey barındırır…

Tüm ironisiyle hayatımıza renk katan güzel annelerimize, sevgimle…

Damla Karakuş

Kadinvekadin.net özel haberidir.

 

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.